O frywolitkach

Technika koronki czółenkowej w pierwotnej formie znana była prawdopodobnie już w starożytnych Chinach i Egipcie.

Do Europy przybyła ze wschodu, a jej pełen rozkwit na europejskich dworach przypada na ww. XVII – XVIII. Ze względu na wysoki koszt materiałów znana była głównie wśród arystokracji.

Dziś frywolitkę wykonuje się z cienkich bawełnianych nici, uszlachetnionych poprzez merceryzację, dzięki czemu są gładkie i mocne, lub z nici poliesterowych.

Nici łączy się za pomocą czółenka bardzo drobnym i ścisłym splotem, co czyni koronkę filigranową i misterną, a jednocześnie wyjątkowo trwałą. Metoda ta należy do najbardziej pracochłonnych technik koronczarskich. Wykonanie koronki frywolitkowej zabiera wielokrotnie więcej czasu niż np. wykonanie koronki szydełkowej. Co więcej, splotu frywolitkowego nie da się spruć, pomyłka oznacza więc często rozpoczęcie pracy od nowa.

Biżuteria frywolitkowa dobrze się nosi, ponieważ jest lekka i ciepła w dotyku. Dzięki precyzyjnie dopracowanym projektom wzorów, starannemu wykończeniu oraz udoskonaleniom wynikającym z wieloletniej praktyki biżuteria z Koronczarni jest efektowna i zachowuje kształt bez konieczności dodatkowego usztywniania.

W razie potrzeby koronkę można wyprać – jak to zrobić opisuję w zakładce Jak prać frywolitki

Na zamówienie wykonuję biżuterię w różnych wersjach kolorystycznych.