O frywolitkach
Technika koronki cz贸艂enkowej w pierwotnej formie znana by艂a prawdopodobnie ju偶 w staro偶ytnych Chinach i Egipcie.
Do Europy przyby艂a ze wschodu, a jaj pe艂en rozkwit na europejskich dworach przypada na ww. XVII – XVIII. Ze wzgl臋du na wysoki koszt materia艂贸w znana by艂a g艂贸wnie w艣r贸d arystokracji.
Dzi艣 frywolitk臋 wykonuje si臋 z cienkich bawe艂nianych nici, uszlachetnionych poprzez merceryzacj臋, dzi臋ki czemu s膮 g艂adkie i mocne.
Nici 艂膮czy si臋 za pomoc膮 cz贸艂enka bardzo drobnym i 艣cis艂ym splotem, co czyni koronk臋 filigranow膮 i mistern膮, a jednocze艣nie wyj膮tkowo trwa艂膮. Metoda ta nale偶y do najbardziej pracoch艂onnych technik koronczarskich. Wykonanie koronki frywolitkowej zabiera wielokrotnie wi臋cej czasu ni偶 np. wykonanie koronki szyde艂kowej. Co wi臋cej, splotu frywolitkowego nie da si臋 spru膰, ka偶da pomy艂ka oznacza wi臋c rozpocz臋cie pracy od nowa?
Bi偶uteria frywolitkowa dobrze si臋 nosi, poniewa偶 jest lekka i ciep艂a w dotyku. Dzi臋ki precyzyjnie dopracowanym projektom wzor贸w, starannemu wyko艅czeniu oraz udoskonaleniom wynikaj膮cym z wieloletniej praktyki bi偶uteria z Koronczarni jest efektowna i zachowuje kszta艂t bez konieczno艣ci dodatkowego usztywniania.
W razie potrzeby koronk臋 mo偶na wypra膰, nie farbuje. Suszy膰, rozk艂adaj膮c starannie pomi臋dzy kilkoma warstwami sztywnego materia艂u i przyciskaj膮c pras膮 (np. kilka ksi膮偶ek, najlepiej dobrych). Nie wymaga prasowania.
Na zam贸wienie wykonuj臋 bi偶uteri臋 w r贸偶nych wersjach kolorystycznych i wymiarach.
